İslam'da insanın doğuştan sahip olduğu fıtratı korumak esastır. Dini bir zaruret veya tıbbi bir gereksinim bulunmadığı sürece, kişinin vücudunda yaratılışı bozacak nitelikte kalıcı değişiklikler yapması caiz değildir. Nitekim Kur’an-ı Kerim’de şeytanın insanları kuruntulara düşürerek Allah’ın yarattığını değiştirmeye teşvik edeceği şöyle bildirilmiştir: “(Şeytan) Onlara muhakkak emredeceğim de Allah’ın yarattıklarını değiştirecekler. Kim Allah’ı bırakarak şeytanı dost edinirse, şüphesiz açıktan açığa büyük bir ziyana düşmüş demektir” (Nisâ 119) . Ayette geçen "Allah'ın yarattığını değiştirmek" ifadesi, hem inanç ve ahlakın bozulması hem de vücudun doğal yapısına keyfi olarak zarar verilmesi anlamına gelir.

Konuyla ilgili bir hadisi şerifte de Peygamber Efendimiz (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurmaktadır: "Güzellik için dövme yapan ve yaptıran, kaşlarını alan ve aldıran, dişlerinin arasını seyrelten (törpületen) ve böylece Allah’ın yarattığı şekli (fıtratı) değiştiren kadınlara Allah lanet etmiştir" (Buhârî, Libâs, 84; Müslim, Libâs, 120) . Hadiste uyarının kadınlar üzerinden yapılması, o dönemde bu tür süslenme ve estetik müdahaleleri ağırlıklı olarak kadınların yapmasından kaynaklanmaktadır. Oysa ki ayet ve hadislerdeki asıl yasaklama nedeni asli yaratılışı (fıtratı) değiştirmek olduğundan, bu durum erkekler için de aynen geçerlidir. Dolayısıyla sırf daha güzel görünmek, estetik kaygılar taşımak veya modaya uymak amacıyla burun estetiği yaptırmak caiz değildir.

Ancak solunum güçlüğü, kaza nedeniyle meydana gelen kırık veya kişide ağır psikolojik eziyet oluşturan belirgin kusurların giderilmesi tedavi hükmünde olduğu için caiz görülmüştür. Nitekim savaşta burnu kopan sahabe Arfece b. Es’ad’ın gümüşten yaptırdığı burnun koku yapması üzerine Hz. Peygamber’in (aleyhissalâtu vesselâm) ona altından bir burun yaptırmasına izin vermesi (Ebû Dâvûd, Hâtem, 7; Tirmizî, Libâs, 31) , tedavi amacına yönelik tıbbi müdahalelerin dinen ruhsat kapsamında olduğunu göstermektedir.